Epikürcülük Nedir?

Epikürcülük, Antik Yunan filozofu Epikür (Epicurus) tarafından kurulan ve yaşamın en yüksek amacının, "ataraxia" olarak adlandırılan, sürdürülebilir bir hazza ve ruhsal dinginliğe ulaşmak olduğunu savunan bir felsefe okuludur. Genellikle yanlış anlaşıldığı gibi, Epikürcülük aşırı ve anlık zevklerin peşinde koşmak değil, tam tersine, acıdan ve korkudan arınmış, mütevazı ve sakin bir yaşamı hedefler.

Hazzın Anlamı: Epikür için "haz" (hedone), bedensel acının ve zihinsel sıkıntının yokluğudur. O, anlık ve şiddetli zevklerin (dinamik hazlar) genellikle sonrasında daha büyük acılara yol açtığını düşünür. Bu nedenle asıl hedef, açlık, susuzluk gibi temel ihtiyaçların giderildiği bedensel ve korku, kaygı gibi endişelerden arınmış zihinsel bir denge durumu olan "statik haz"dır.

Arzuların Sınıflandırılması: Mutluluğa ulaşmak için arzuları doğru bir şekilde yönetmek gerekir. Epikür, arzuları üçe ayırır: 1. Doğal ve Zorunlu Olanlar: Yiyecek, su, barınak gibi hayatta kalmak için gerekli olan ve karşılanması kolay olan arzulardır. Bunlar karşılanmalıdır. 2. Doğal ama Zorunlu Olmayanlar: Lezzetli yemekler, güzel bir ev gibi, temel ihtiyaçların lüks versiyonlarıdır. Bunlar ölçülü bir şekilde tadılabilir, ancak onlara bağımlı olunmamalıdır. 3. Doğal ve Zorunlu Olmayanlar: Şöhret, zenginlik, güç gibi boş ve anlamsız arzulardır. Bunlar asla tam olarak tatmin edilemez ve genellikle acı ve endişe kaynağıdır. Bu arzulardan tamamen kaçınılmalıdır.

Korkudan Kurtulma: Epikürcülüğün bir diğer temel amacı da insanı iki büyük korkudan kurtarmaktır: Tanrı korkusu ve ölüm korkusu. Epikür, tanrıların var olduğunu ancak insan yaşamına müdahale etmediklerini, bu yüzden onlardan korkmanın anlamsız olduğunu savunur. Ölüm hakkında ise, "Biz varken ölüm yoktur, ölüm geldiğinde ise biz yokuz" diyerek, ölümün bizim için bir hiç olduğunu ve ondan korkmanın yersiz olduğunu belirtir. Dostluk, felsefe ve sade bir yaşam, Epikürcü mutluluğun anahtarlarıdır.

Kelimeler: epikürcülük, felsefe, felsefi kavramlar, epikür, haz, mutluluk, ataraxia, felsefe tarihi