Felsefede "Varoluşçuluk" (Existentialism) Akımı Ne Anlatır?

Varoluşçuluk, 19. ve 20. yüzyıllarda ortaya çıkan ve insan varoluşunun doğasını, özgürlüğünü ve anlam arayışını merkeze alan bir felsefe akımıdır. En temel ilkesi, "varoluş özden önce gelir" (existence precedes essence) sloganıyla özetlenir.

Bu ilkeye göre, insanlar, belirli bir amaca veya "öze" sahip olarak dünyaya gelmezler. Önce var olurlar, sonra yaptıkları seçimler, eylemler ve yaşadıkları deneyimlerle kendi özlerini, kimliklerini ve anlamlarını kendileri yaratırlar. Yani, insan önceden tanımlanmış bir "insan doğası"na sahip değildir; tamamen özgürdür ve bu özgürlük, aynı zamanda kendi hayatının sorumluluğunu üstlenmesi anlamına gelir. Varoluşçular, evrenin temelde anlamsız, kayıtsız ve rasyonel olmadığını düşünürler. Bu anlamsızlık ("absürt") karşısında birey, bunalım, kaygı (angst) ve yabancılaşma hisseder. Ancak, bu durum bir umutsuzluk nedeni değil, tam tersine, bireyin kendi değerlerini ve anlamını yaratması için bir fırsattır. Søren Kierkegaard, Friedrich Nietzsche, Jean-Paul Sartre ve Albert Camus bu akımın en önemli düşünürleridir.

Kelimeler: varoluşçuluk, existentialism, felsefe, sartre, camus, nietzsche, özgürlük, anlam