Resimde "Fresk" (Fresco) Tekniği Nasıl Uygulanır?

Fresk (İtalyanca "fresco" - "taze"), ıslak, taze sıva üzerine, su bazlı pigmentlerin uygulanmasıyla yapılan, son derece dayanıklı bir duvar resmi tekniğidir. Bu teknik, özellikle İtalyan Rönesansı sırasında Michelangelo ve Raphael gibi ustalar tarafından ustalıkla kullanılmıştır.

Süreç, duvarın hazırlanmasıyla başlar. Duvara önce "arriccio" adı verilen kaba bir sıva tabakası sürülür. Sanatçı, resmin ana hatlarını bu tabakaya çizer ("sinopia"). Asıl boyama işlemi, "intonaco" adı verilen son, pürüzsüz ve ıslak kireç sıvası tabakası üzerine yapılır. Sanatçı, o gün ne kadar alan boyayabilecekse, sadece o kadar alanı bu taze sıva ile kaplar. Boya, ıslak sıvanın üzerine sürüldüğünde, bir kimyasal reaksiyon gerçekleşir: Kireç (kalsiyum hidroksit) havadaki karbondioksit ile reaksiyona girerek kalsiyum karbonata dönüşür ve kurur. Bu süreçte, pigmentler sıvanın bir parçası haline gelir ve adeta taşlaşır. Bu, freskin renginin solmadan ve dökülmeden yüzyıllarca dayanmasını sağlar. Bu teknik hata kabul etmez, çünkü sıva kuruduktan sonra değişiklik yapmak çok zordur.

Kelimeler: fresk, fresco, duvar resmi, rönesans, michelangelo, sanat tarihi, resim tekniği